W dniu 28 listopada 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu (dalej: „WSA”) wydał nieprawomocny wyrok (sygn. I SA/Wr 565/24), który odnosi się do wydanej interpretacji indywidualnej, dotyczącej podatku u źródła od wypłacanego na rzecz usługodawcy wynagrodzenia za Usługi IT oraz obowiązku sporządzenia i przesłania do usługodawcy, do właściwego Urzędu Skarbowego, informacji IFT-2/IFT-2R wykazując w niej to wynagrodzenie. Skarga dotyczyła wydanej w dniu 24 kwietnia 2024 r. interpretacji indywidualnej przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: „DKIS”), o sygn. 0114- KDIP2-1.4010.96.2024.2.MW.
Stan faktyczny
Polska spółka zajmuje się działalnością gospodarczą obejmującą m.in. przetwarzanie danych, jak i korzystanie z rozwiązań IT. W ramach swojej działalności, Polska spółka zawarła umowę z zagranicznym dostawcą na świadczenie usług w modelu cloud computing. W ramach tej umowy Spółka uzyskuje dostęp do przestrzeni na serwerach znajdujących się za granicą, służącej do przechowywania i przetwarzania danych. Spółka nie posiada dedykowanej infrastruktury IT ani nie sprawuje fizycznej kontroli nad serwerami. Płatności na rzecz zagranicznego kontrahenta dokonywane są na podstawie umowy licencyjnej obejmującej korzystanie z zasobów chmurowych. Pojawiła się wątpliwość, czy takie płatności podlegają obowiązkowi pobrania podatku u źródła zgodnie z art. 21 ust. 1 ustawy o CIT.
Stanowisko podatnika
Spółka stoi na stanowisku, iż nabywana usługa polegająca na udostępnianiu miejsca na serwerach w chmurze obliczeniowej nie spełnia definicji użytkowania urządzenia przemysłowego ani udostępniania praw autorskich. Spółka argumentowała, iż nabywana usługa ma charakter czysto usługowy i nie wiąże się z użytkowaniem urządzenia przemysłowego. Zgodnie z art. 21 ust. 1 ustawy o CIT, podatkiem u źródła objęte są płatności dokonywane m.in. z tytułu użytkowania lub prawa do użytkowania urządzenia przemysłowego, prawa autorskiego lub podobnego prawa. Spółka argumentuje, że w przypadku usług cloud computing korzystanie z infrastruktury IT jest jedynie pośrednie, a sama usługa polega na dostępie do zasobów obliczeniowych bez fizycznego zarządzania urządzeniami przez odbiorcę usługi. W związku z tym, zdaniem spółki, płatności za tego typu usługi nie mieszczą się w katalogu należności objętych podatkiem u źródła. W związku z tym płatności za usługę chmurową nie powinny być objęte obowiązkiem poboru podatku u źródła w Polsce. Spółka odwołała się także do przepisów umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, które wyłączają opodatkowanie takich usług w kraju rezydencji odbiorcy płatności, jeśli nie dochodzi do fizycznego użytkowania infrastruktury.
Stanowisko organu
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej uznał stanowisko spółki za nieprawidłowe. Zdaniem organu podatkowego płatności za usługi polegające na udostępnianiu miejsca na serwerach w chmurze należy traktować jako wynagrodzenie za korzystanie z urządzenia przemysłowego w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT. Organ wskazał, że pojęcie urządzenia przemysłowego należy interpretować szeroko i obejmuje ono wszelkiego rodzaju sprzęt wykorzystywany w procesach przemysłowych, produkcyjnych lub technologicznych, w tym serwery i infrastrukturę IT. Według organu, zagraniczny dostawca udostępnia polskiej spółce zasoby infrastruktury IT, co jest równoznaczne z umożliwieniem korzystania z urządzenia przemysłowego.
W związku z tym, płatności dokonywane na rzecz zagranicznego podmiotu z tytułu korzystaniaz chmury obliczeniowej podlegają obowiązkowi poboru podatku u źródła. Organ podkreślił również, że interpretacja umów o unikaniu podwójnego opodatkowania może wpływać na wysokość podatku u źródła.
Stanowisko sądu
Spółka zaskarżyła interpretację do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, który uznał jej skargę za zasadną. Sąd wskazał, iż usługi udostępniania miejsca w chmurze nie spełniają definicji korzystania z urządzenia przemysłowego, ponieważ podatnik nie posiada rzeczywistej kontroli nad infrastrukturą IT dostawcy. Sąd podkreślił, że kluczowym kryterium oceny jest dostęp użytkownika do urządzeń oraz możliwość ich bezpośredniego użytkowania. W przypadku usług cloud computing spółka jedynie korzysta z efektów pracy dostawcy, bez fizycznego wpływu na działanie serwerów. Zdaniem sądu, samo korzystanie z przestrzeni na serwerach nie może być utożsamiane z użytkowaniem urządzeń przemysłowych w rozumieniu przepisów podatkowych. W konsekwencji płatności za takie usługi nie powinny podlegać podatkowi u źródła w Polsce.
Konkluzja
WSA wskazuje, że usługi cloud computing nie spełniają przesłanek do uznania ich za korzystanie z urządzeń przemysłowych. Sąd podkreślił, że kluczowym elementem w ocenie obowiązku poboru podatku u źródła jest możliwość rzeczywistego użytkowania urządzenia, czego brak w przypadku wirtualnych usług chmurowych. W praktyce oznacza to, że spółki korzystające z tego typu usług mogą powoływać się na brak obowiązku poboru podatku u źródła, o ile nie dochodzi do fizycznego użytkowania infrastruktury IT dostawcy. Zdaniem Sądu opłaty za usługę związaną z możliwością zapisywania plików wnioskodawcy w chmurze, nie jest w istocie należnością za użytkowanie czy prawem do użytkowania urządzenia przemysłowego lecz opłatą za świadczenie usługi. Wyrok ten, choć nieprawomocny, może być istotnym argumentem w sporach podatkowych, zwłaszcza w kontekście dynamicznego rozwoju usług cyfrowych. Spółki powinny szczegółowo analizować swoje umowy z dostawcami usług chmurowych oraz uwzględniać zarówno obowiązujące przepisy krajowe, jak i umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania. Nawet w przypadkach objęcia danej kategorii przychodu obowiązkiem w zakresie podatku u źródła, przepisy krajowe mogą (po spełnieniu przesłanej zawartych w ustawie o CIT) zwalniać należności licencyjne z obowiązku poboru podatku u źródła. Należy mieć także na uwadze treść umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, które przyzwalają na zastosowanie preferencyjnych stawek podatkowych. W przypadku podobnych wątpliwości warto rozważyć wystąpienie o interpretację indywidualną.
Autor: Paulina Henrykowska – Asystent podatkowy
