Tło sprawy: kontrola celno-skarbowa i zakwestionowane koszty
Wyrokiem z dnia 5 marca 2025 roku (I SA/Łd 682/24) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę spółki E sp. z o.o., dotyczącą decyzji organów podatkowych w sprawie określenia wysokości straty w podatku dochodowym od osób prawnych za 2018 rok. Sprawa rozpoczęła się od kontroli celno-skarbowej przeprowadzonej przez Naczelnika Łódzkiego Urzędu Celno-Skarbowego, która następnie została przekształcona w postępowanie podatkowe. W jego wyniku uznano, że spółka nieprawidłowo rozliczyła koszty uzyskania przychodów, m.in. poprzez ujęcie kosztów usług wsparcia świadczonych przez litewską spółkę powiązaną E2 na łączną kwotę ponad 3,2 mln zł.
Stanowisko organów podatkowych i odwołanie spółki
Spółka złożyła odwołanie, kwestionując zarówno ocenę prawną, jak i ustalenia faktyczne organu. Twierdziła, że usługi zostały faktycznie wykonane, a poniesione wydatki mają związek z prowadzoną działalnością i powinny być uznane za koszty podatkowe. Podniosła także zarzuty proceduralne, wskazując na naruszenie zasad postępowania podatkowego, w tym obowiązku dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do organów. Jednak Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Łodzi podtrzymał decyzję organu pierwszej instancji. Uznał, że spółka nie przedstawiła wystarczających dowodów na wykonanie usług, a wystawione faktury miały charakter nierzetelny, nieodzwierciedlający rzeczywistych zdarzeń gospodarczych. Mimo wielokrotnych wezwań spółka nie przedłożyła dokumentów potwierdzających rzeczywiste wykonanie usług, takich jak raporty, protokoły, kalkulacje kosztów czy korespondencja operacyjna.
Ocena sądu: brak dowodów i powiązania z przychodem
Sąd administracyjny w pełni podzielił stanowisko organów podatkowych, uznając, że spółka nie wykazała, iż zakwestionowane usługi zostały rzeczywiście wykonane, ani że poniesione na nie wydatki pozostawały w związku przyczynowym z osiąganymi przychodami. W ocenie sądu, brak podpisów, dat, nazwisk autorów dokumentów czy potwierdzenia ich odbioru uniemożliwia ich uznanie za dowody wykonania usług. Dodatkowo, jak zauważył sąd, fakt istnienia wewnętrznego personelu w E sp. z o.o., który mógł realizować usługi podobne do tych zakupionych od E2, podważa zasadność i celowość zewnętrznych zakupów tego rodzaju usług. Sąd podkreślił, że w przypadku usług niematerialnych, szczególnie nabywanych od podmiotów powiązanych, na podatniku ciąży obowiązek wykazania nie tylko poniesienia wydatku, ale również jego związku z działalnością gospodarczą i potencjalnymi przychodami. Sam fakt wystawienia faktury nie przesądza jeszcze o tym, że transakcja miała miejsce w rzeczywistości i że można ją zaliczyć do kosztów podatkowych.
Zarzuty proceduralne oddalone
Sąd oddalił również zarzuty proceduralne, uznając, że organy podejmowały liczne działania mające na celu wyjaśnienie stanu faktycznego. Wezwania do przedstawienia dodatkowych dokumentów były wielokrotnie kierowane do spółki, a zebrany materiał dowodowy został oceniony w sposób prawidłowy i wyczerpujący. Brak przekonania strony co do zasadności rozstrzygnięcia nie świadczy, zdaniem sądu, o naruszeniu zasady zaufania do organów. Spółka miała możliwość przedstawienia dowodów, ale z niej nie skorzystała.
Podsumowanie i skutki orzeczenia
W ocenie sądu, w rozpoznawanej sprawie nie doszło do naruszenia ani przepisów prawa materialnego, ani procesowego, które mogłoby mieć wpływ na wynik sprawy. Decyzja organów została uznana za prawidłową i zgodną z przepisami ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, Ordynacji podatkowej oraz obowiązkiem dokumentacyjnym spoczywającym na podatniku. W związku z tym, sąd oddalił skargę spółki na podstawie art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Autor: Alicja Karczmarska – Tax Assistant
