Polityka cen transferowych bywa traktowana jako dokument pomocniczy – raz jako element dokumentacji grupowej, raz jako wewnętrzna zarządzania ryzykiem podatkowym.
Takie podejście może prowadzić do ryzyk.
Gdzie jest jej miejsce?
Polityka cen transferowych jest elementem obowiązkowej dokumentacji grupowej Master File. Powinna jednak pozostawać z nimi spójna. W praktyce pełni funkcję wewnętrznego dokumentu zarządczego na poziomie grupy kapitałowej, który systematyzuje zasady rozliczeń pomiędzy podmiotami powiązanymi. Jej zakresem objęta jest działalność badawczo-rozwojowa, wartości niematerialne i prawne oraz finansowanie pomiędzy podmiotami powiązanymi.
Co powinna regulować?
Polityka cen transferowych jako narzędzie compliance powinna obejmować:
- zasady identyfikacji podmiotów powiązanych oraz transakcji kontrolowanych,
- metody ustalania i weryfikacji cen transferowych,
- ogólne reguły fakturowania i alokacji przychodów oraz kosztów,
- mechanizmy monitorowania wyników oraz procedury reagowania na odchylenia od założeń.
Zgodność dokumentu z praktyką
Znaczenie polityki cen transferowych zależy od jej faktycznego stosowania. Samo posiadanie dokumentu nie jest wystarczające. Istotne jest, czy:
- grupa właściwie identyfikuje transakcje kontrolowane,
- stosuje przyjęte metody ustalania cen,
- monitoruje wyniki,
- podejmuje działania w przypadku odchyleń od cen rynkowych.
Praca zbiorowa ekspertów ICT.
