Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej potwierdził, w interpretacji indywidualnej z dnia 23 lutego 2026 r. (sygnatura 0114-KDIP2-1.4010.712.2025.2.PP), że wynagrodzenie wypłacane na rzecz zagranicznego kontrahenta za dostęp do platformy logistycznej (giełdy transportowej) nie podlega opodatkowaniu podatkiem u źródła w Polsce. Organ uznał stanowisko podatnika za prawidłowe.
Stan faktyczny
Wnioskodawca – polski rezydent podatkowy – planował nabywać od spółki z Belgii usługę dostępu do internetowej giełdy transportowej za pośrednictwem platformy elektronicznej, która umożliwia m.in.:
- przeglądania ofert ładunków i wolnych pojazdów publikowanych przez innych użytkowników;
- publikowania własnych ofert transportowych lub spedycyjnych (np. oferty ładunku do przewiezienia czy oferty wolnego pojazdu);
- odpowiadania na ogłoszenia/oferty z ładunkiem;
- kontaktowania się z innymi użytkownikami platformy w celu ustalenia warunków współpracy (stawka, termin, sposób płatności);
- śledzenia umówionego transportu.
Giełda transportowa stanowi platformę informatyczną umożliwiającą kojarzenie podmiotów działających na rynku transportowym. Platforma nie pośredniczy w przepływie środków pieniężnych ani nie ingeruje w treść zawieranych umów – umowy przewozu lub zlecenia spedycyjne są zawierane bezpośrednio między użytkownikami. Dostęp do platformy umożliwia jedynie wyszukiwanie ofert oraz nawiązywanie współpracy z kontrahentami. Wnioskodawca planuje nabywać od zagranicznych podmiotów usługę dostępu do giełdy transportowej na podstawie umowy, za którą będzie uiszczał wynagrodzenie.
Przedmiotem ustalenia obowiązku opodatkowania podatkiem u źródła nabywanej usługi było zbadanie czy usługa podlega pod dyspozycję art. 21 ust 1 pkt 2a uCIT (usługi niematerialne) lub art. 21 ust 1 pkt1 uCIT (licencja).
Charakter usługi – dyspozycja art. 21 ust. 1 pkt 2a CIT
Dyrektor KIS podkreślił, że przy kwalifikacji usług kluczowe znaczenie ma rzeczywisty charakter świadczenia, a nie nazwa umowy.
Analiza funkcjonalności platformy wskazuje, że:
- usługa polega wyłącznie na umożliwieniu dostępu do platformy internetowej,
- nie obejmuje świadczeń doradczych ani zarządczych,
- nie polega na analizie ani przetwarzaniu danych na zlecenie użytkownika,
- platforma jedynie umożliwia publikowanie i wyszukiwanie ofert transportowych.
W konsekwencji organ uznał, że usługa nie stanowi żadnej z usług wymienionych w art. 21 ust. 1 pkt 2a ustawy o CIT ani świadczenia o podobnym charakterze. Zakres usług uprawniających do korzystania z giełdy transportowej różni się bowiem od charakteru usług wskazanych w tym przepisie, które podlegają opodatkowaniu podatkiem u źródła. W szczególności usługa ta nie może zostać zakwalifikowana jako usługa doradcza, zarządzania i kontroli, przetwarzania danych ani jako świadczenie o podobnym charakterze.
Licencja użytkownika końcowego a należności licencyjne – dyspozycja art. 21 ust 1 pkt 1 uCIT
Organ odniósł się również do kwestii kwalifikacji płatności jako należności licencyjnych.
Co do zasady opłaty za korzystanie z praw autorskich mogą podlegać opodatkowaniu podatkiem u źródła. Jednakże w analizowanej sprawie:
- wnioskodawca otrzymuje jedynie licencję użytkownika końcowego (end-user),
- brak jest przeniesienia autorskich praw majątkowych do oprogramowania,
- użytkownik nie może kopiować, modyfikować ani dystrybuować programu.
– zatem przedmiotowe usługi nie są objęte dyspozycją art. 21 ust. 1 pkt 1 uCIT.
Dyrektor KIS wskazał, że przy ocenie obowiązku poboru podatku u źródła konieczne jest nie tylko odniesienie się do przepisów ustawy o CIT oraz ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, lecz także analiza postanowień właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania. W analizowanej sprawie zastosowanie znajdują postanowienia Konwencji między Rzecząpospolitą Polską a Królestwem Belgii w sprawie unikania podwójnego opodatkowania z 20 sierpnia 2001 r., wraz z późniejszymi zmianami wprowadzonymi protokołem z 2014 r. oraz postanowieniami Konwencji MLI.
Organ podkreślił, że definicja należności licencyjnych zawarta w tej umowie obejmuje wynagrodzenia za korzystanie lub prawo do korzystania z praw autorskich do dzieł literackich, artystycznych lub naukowych. Ponieważ program komputerowy jest utworem chronionym prawem autorskim, dochody z jego użytkowania mogą co do zasady zostać uznane za należności licencyjne.
Przy interpretacji postanowień umów o unikaniu podwójnego opodatkowania należy również uwzględniać Modelową Konwencję OECD oraz Komentarz do niej, które – choć nie stanowią źródła prawa – pełnią istotną funkcję interpretacyjną. Z Komentarza do pkt 13.1 art. 12 Modelowej Konwencji OECD wynika, że program komputerowy może być traktowany jako utwór literacki, artystyczny lub naukowy, przy czym, o ile ustawodawstwo krajowe nie stanowi inaczej, najbardziej uzasadnione jest traktowanie programów komputerowych jako dzieła naukowego. Zatem, w przypadku braku wymienienia dochodów z tytułu użytkowania lub prawa do użytkowania programów komputerowych w definicji „należności licencyjnych”, należy uznać program komputerowy za utwór literacki, artystyczny lub naukowy i dochód uzyskiwany z tytułu użytkowania takich programów traktować dla celów podatkowych jak „należność licencyjną”, której opodatkowanie powinno być rozpatrywane na gruncie międzynarodowego prawa podatkowego.
Jednocześnie w pkt 14 do art. 12 Komentarza Modelowej Konwencji OECD wskazano, że prawa umożliwiające jedynie faktyczne korzystanie z programu, nie stanowią tytułu do naliczania opłat licencyjnych. Komentarz dodatkowo precyzuje, iż wykorzystywanie programów komputerowych wyłącznie dla własnych potrzeb, w tym powielanie w celu zapewnienia możliwości korzystania z programu, nie stanowi należności licencyjnej.
W analizowanej sprawie Wnioskodawca nabywa od belgijskiego kontrahenta licencję użytkownika końcowego umożliwiającą korzystanie z giełdy transportowej. Licencja ta nie obejmuje przeniesienia praw autorskich ani majątkowych do platformy, a użytkownik nie ma prawa do jej modyfikacji, dystrybucji ani udzielania sublicencji. W konsekwencji organ uznał, że płatności dokonywane na rzecz kontrahenta z Belgii nie stanowią należności licencyjnych w rozumieniu przepisów podatkowych.
Wnioski
Interpretacja indywidualna wpisuje się w utrwalony w ostatnich latach korzystny dla płatników trend interpretacyjny. Płatności za dostęp do platformy nie podlegają opodatkowaniu podatkiem u źródła w Polsce, a zatem polski podmiot dokonujący zapłaty wynagrodzenia do kontrahenta nie ma obowiązku poboru podatku. Jednocześnie brak podlegania pod obowiązek z zakresu podatku u źródła wyłączą także obowiązek złożenia do organu podatkowego formularza IF-2/IFT-2R.
Autor: Michał Mika – Partner
