Szukaj
Close this search box.

Regulacje podatkowe w zakresie ustalania cen transferowych we Francji

W kontekście cen transferowych, podmioty powiązane to te, które to przedsiębiorstwa są zależne lub kontrolowane poza Francją.

We Francji zwalnia się organy podatkowe z obowiązku udowodnienia związku pomiędzy zależnością lub kontrolą w odniesieniu do transferów zysków do przedsiębiorstw zlokalizowanych w obcym państwie lub na terytorium poza Francją, które ma preferencyjny system podatkowy lub które są zarejestrowane lub utworzone w jurysdykcji lub terytorium niechętnym do współpracy.

Odnośnie podmiotów powiązanych doktryna administracyjna stanowi, że:

  1. Zależność de iure powstaje, gdy francuskie przedsiębiorstwo jest zależne od obcego przedsiębiorstwa, co ma miejsce w przypadku, gdy przedsiębiorca zagraniczny posiada przeważający udział kapitału własnego francuskiego przedsiębiorstwa lub bezwzględną większość praw głosu. W praktyce, posiadanie więcej niż 50% udziałów wystarczy do scharakteryzowania posiadania zależności lub kontroli.
  2. Zależność de facto może być umowna lub wynikać z warunków leżących u jej podstaw relacje między dwoma przedsiębiorstwami (pojęcie faktycznej zależności). Przykładowo, jeśli przedsiębiorstwo zagraniczne jest uprawnione do wykonywania funkcji obejmujących podejmowanie decyzji mających wpływ na francuskie przedsiębiorstwo w sposób bezpośredni lub przez pośredników.

Osoby prawne z siedzibą we Francji:

  1. których roczny obrót bez podatku lub aktywów brutto wykazanych w bilansie jest większy lub równy 400 mln euro, lub
  2. posiadają na koniec roku obrotowego, bezpośrednio lub pośrednio, ponad połowę kapitału lub praw głosu osoby prawnej, w tym organizacji, trustu lub porównywalnej instytucji mającej siedzibę lub zarejestrowanej we Francji lub poza Francją lub
  3. mają przynależność do grupy objętej reżimem podatkowym
  4. muszą przechowywać dokumentację do wglądu administracji uzasadniającą politykę cen transferowych w kontekście wszelkiego rodzaju transakcji przeprowadzanych z powiązanymi podmiotami.

 

We francuskim systemie podatkowym dokumentacja cen transferowych składa się z dwóch części. Pierwsza z nich stanowi plik główny i zawiera informacje o grupie podmiotów powiązanych, a druga część stanowi plik lokalny zawierający informacje o podmiocie uczestniczącym w transakcji. Francuskie prawo podatkowe implementuje wytyczne OECD dotyczące sprawozdawczości według krajów (CbC) dla przedsiębiorstw (próg 750 mln euro).

Francuskie regulacje prawne w zakresie cen transferowych wymagają od przedsiębiorstw, których obrót lub aktywa bilansowe wynoszą co najmniej 50 mln EUR złożenia każdego roku uproszczonej wersji pliku głównego i lokalnego.

Istotne jest, że system podatkowy obowiązujący we Francji nie reguluje przepisów odnośnie metod ustalania cen transferowych, które należy stosować, jednak francuska doktryna przewiduje, że przede wszystkim należy przestrzegać wytycznych OECD.

W celu zapobiegania lub rozstrzygania sporów dotyczących cen transferowych podmioty duńskie mogą stosować następujące mechanizmy: przepisy i orzecznictwo, Rozszerzone programy zaangażowania, Uprzednie porozumienia cenowe (Advance Pricing Agreements – APA), Procedura wzajemnego porozumiewania się (Mutual Agreement Procedures – MAP), Program Analizy Ryzka w cenach transferowych (International Compliance Assurance Programme – ICAP).

MŚP, które chcą zabezpieczyć swoje rozliczenia podatkowe w zakresie cen transferowych, mogą wystąpić o APA. W praktyce umowa ta gwarantuje firmie, że ceny w niej naliczane wewnątrzgrupowe stosunki przemysłowe, handlowe lub finansowe nie kwalifikują się jako transfer zysków.