W sytuacji, gdy wypłata należności z tytułów wskazanych w art. 21 ust. 1 pkt 1 lub w art. 22 ust. 1 uCIT (z wyłączeniem wypłat należności z tytułu użytkowania lub prawa do użytkowania urządzenia przemysłowego, w tym także środka transportu, urządzenia handlowego lub naukowego) przekracza 2 mln zł rocznie per kontrahent, płatnicy zobligowani są co do zasady do zapłaty podatku w stawce podstawowej (bez możliwości skorzystania z uprawnienia do skorzystania ze zwolnienia ustawowego lub zawartego w UPO).
Skorzystanie przez podmioty powiązane z preferencyjnej stawki (przy wypłatach powyżej 2 mln zł) jest możliwe po złożeniu oświadczenia o posiadaniu dokumentów uprawniających do zastosowania preferencyjnych zasad opodatkowania do wypłat lub dalszych wypłat (formularz WH–OSC lub WH–OSP) lub wydania przez organ podatkowy opinii o stosowaniu zwolnienia w poborze zryczałtowanego podatku dochodowego od należności wypłacanych na rzecz podatnika (formularz WH-WOP).
Podmiot, który nie złożył oświadczenia lub opinii, a zatem zapłacił podatek w stawce podstawowej, uprawniony jest do wystąpienia do organu podatkowego z wnioskiem o zwrot podatku (formularz WH-WCP). Organ podatkowy po przeprowadzeniu postępowania wydaje decyzję o zwrocie podatku (przykładowo różnica pomiędzy stawką podstawową 21% a stawką obniżoną 5%).
Co istotne, kluczowym warunkiem do zastosowania zwolnienia z poboru podatku u źródła jest kalkulacja ceny przekazywanych za granicę odsetek lub należności licencyjnych w zgodzie z zasadą ceny rynkowej (ang. arms length principle). Jeżeli kwota wypłacanych należności jest wyższa od tej, jakiej należałoby oczekiwać, gdyby powiązania pomiędzy podmiotami nie istniały, zwolnienie stosuje się tylko do kwoty należności określonej bez uwzględniania warunków wynikających z tych powiązań (art. 21 ust 7 uCIT). W przypadku przekazywania za granicę odsetek i należności licencyjnych, których wysokość przekracza wartość rynkową, ze zwolnienia podmiot będzie mógł skorzystać tylko do kwoty należności odpowiadającej cenie rynkowej.
