Po nowelizacji przepisów, od stycznia 2022 r. zmodyfikowano zasady przystąpienia do rozliczenia w oparciu o model estońskiego CIT. W konsekwencji nie ma konieczności zapłaty podatku od różnic między wynikiem podatkowym a bilansowym (tzw. podatek na wejściu), jeśli korzystający z tej preferencji podatkowej pozostanie w niej co najmniej przez 4 lata podatkowe. Podatnik po rezygnacji nie będzie w obowiązku zapłaty podatku, do czasu wypłaty zysku w formie dywidendy względem wspólników.

Kiedy utraci się prawo do opodatkowania estońskim CIT?

Podatnik utraci prawo do opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek w następujących sytuacjach:

  • złożenie informacji o rezygnacji z opodatkowania ryczałtem z końcem roku podatkowego
  • niespełnienie warunku do opodatkowania ryczałtem z końcem roku podatkowego
  • nieprowadzenie ksiąg podatkowych lub prowadzenia ich w sposób niepozwalający na określenie wyniku finansowego netto w rozumieniu ustawy o rachunkowości
  • dokonanie przejęcia innego podmiotu w drodze łączenia albo podziału podmiotów lub otrzymania wkładu niepieniężnego w postaci przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części nieopodatkowanego ryczałtem,
  • podatnik zostanie przejęty przez inny podmiot w drodze łączenia lub podziału podmiotów, w tym podziału przez wydzielenie, lub wniesienia wkładu niepieniężnego w postaci przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części, chyba że podmiot przejmujący jest opodatkowany ryczałtem.

W przypadku utraty prawa do opodatkowania ryczałtem, podatnik ponownie może ubiegać się o rozliczanie w systemie estońskiego CIT dopiero po upływie 3 lat podatkowych, jednak nie wcześniej niż po upływie 36 miesięcy, następujących po roku kalendarzowym, w którym podatnik utracił prawo do opodatkowania ryczałtem.

Rezygnacja z obowiązku w zakresie ponoszenia nakładów inwestycyjnych przez spółkę

W regulacjach w zakresie estońskiego CIT obwiązujących do 31 grudnia 2021 ustawodawca na mocy art. 28g zobowiązał spółki do ponoszenia nakładów inwestycyjnych. Po nowelizacji przepisów w ramach Polskiego Ładu zrezygnowano z tego obowiązku, uchylając przedmiotowy przepis. Przykładowo Spółka od 2021 r. rozliczała się na podstawie przepisów o opodatkowaniu ryczałtem od dochodów spółek. A w związku z nowelizacją przepisów, spółka w 2022 roku nie będzie już obowiązana do ponoszenia nakładów inwestycyjnych. W zamierzeniu ustawodawcy brak jest obowiązku kontynuowania tego warunku dla stosowania przepisów o ryczałcie od dochodów spółek.

Autor: Marta Kiryczuk – Konsultant podatkowy

Wypełnij formularz i sprawdź, czy estoński CIT jest dla Ciebie

Zobacz także

Trzy umowy po 900 tys. zł każda mogą wymagać dokumentacji cen transferowych, chociaż żadna z nich samodzielnie nie przekracza 2...
„Benchmark przygotowano w 2023 r., a rentowność spółki mieści się w przedziale. Możemy wykorzystać go w TPR za 2025 r.”...
Niejednoznaczna kwalifikacja jednostki, wątpliwości dotyczące podatków kwalifikowanych czy skutków reorganizacji mogą istotnie wpłynąć na rozliczenie opodatkowania wyrównawczego. Jeżeli problem wynika...
Usługi niematerialne należą do najbardziej wymagających obszarów dokumentacji cen transferowych. Nie wynika to przede wszystkim ze stopnia skomplikowania przepisów....