Przedsiębiorstwa działające w grupach kapitałowych powinny stosownie do art. 11c uCIT stosować ceny odpowiadające cenom rynkowym. Oznacza to tym samym, że zgodnie z klauzulą arm’s length principle wynik na transakcji lub cena transakcji powinny odpowiadać warunkom wyznaczonym dla podobnej transakcji i podobnych porównywalnych podmiotów. W przypadku, gdy wskaźnik rentowności (ang. Profit Level Indicator) znajduje się poniżej dolnej granicy wyznaczonej jako rynek (minimum, dolny kwartyl, percentyl lub decyl), wówczas należy skorygować taki wynik w roku transakcji lub maksymalnie w kolejnych dwóch latach w ramach procedury kompensaty transakcji.

Natomiast, czy w przypadku, gdy rentowność jest wyznaczona powyżej górnej granicy jest możliwość pozostawienia takiej transakcji bez korekty?

Bez względu czy odnosimy się do teorii neoklasycznej, teorii behawioralnych czy teorii praw własności jako wybranych teorii przedsiębiorstwa, nadrzędnym celem działalności podmiotu gospodarczego jest maksymalizacja zysku. Czy zatem osiągnięcie przez podmiot powiązany nadrynkowej wartości transakcji może być kwestionowane przez organ podatkowy?

Niestety brzmienie wspomnianego art. 11c wyznacza ramy przedziałów rynkowych. Oznacza to, że w przypadku osiągnięcia wyniku na transakcji, który jest wynikiem nadrynkowym podmiot powinien skorygować wysokości zobowiązania podatkowego obniżając rentowność transakcyjną. Z powyższego wynika, że przepis nakładający stosowanie cen rynkowych powinien zostać znowelizowany w taki sposób, aby podmioty realizujące ponadprzeciętne zyski nie były zobligowane do korekty wyniku na transakcji. Nadprzeciętny zysk przedsiębiorcy (strony transakcji) nie oznacza przecież, że wynik transakcyjny drugiej strony transakcji nie jest rynkowy.

Autor: dr Jarosław F. Mika – Doradca podatkowy nr wpisu 10 625