W dniu 7 lipca 2022 roku Dyrektor KIS wydał interpretację indywidualną o sygn. 0111-KDIB1-2.4010.6.2022.2.DP w zakresie ustalenia, czy Wnioskodawca jest zobowiązany pobierać jako płatnik, na podstawie art. 26 w związku z art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, podatek u źródła od wypłacanych na rzecz Armatora należności z tytułu najmu statku wraz z załogą.

Stan faktyczny

Wnioskodawca planuje wyczarterować od przedsiębiorcy (Armator), którego siedziba przedsiębiorstwa znajduje się w Holandii, statek wraz z załogą. Wnioskodawca będzie posiadał certyfikat rezydencji Armatora. Załoga zapewniona przez Armatora odpowiedzialna będzie za obsługę statku Armatora w trakcie rejsu. Planowane wynagrodzenie na rzecz Armatora, według szacunków Wnioskodawcy będzie przekraczać kwotę 2 mln zł w roku podatkowym. Wnioskodawca poddał w wątpliwość czy w przedstawionej sytuacji powinien pobrać i odprowadzić podatek u źródła (art. 26 ust. 1 ustawy o CIT).

Stanowisko DKIS

W ocenie organu podatkowego wynagrodzenie za wynajem statku wraz z załogą od przedsiębiorcy zagranicznego pochodzące ze środków (majątku) Wnioskodawcy, będzie także stanowiło element kalkulacji podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym Wnioskodawcy w Polsce (a nie za granicą) jako koszt uzyskania przychodów (Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w Polsce), a zatem należy uznać, że należność za czarter statku wraz z załogą pochodzi z terytorium Polski. Wynika to z przepisu wprowadzającego instytucję ograniczonego obowiązku podatkowego, odwołuje się on do ?miejsca osiągania dochodu?, a nie ?miejsca wykonywania usługi?. Łączna subsumcja art. 3 ust. 2 oraz 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT wskazuje jednoznacznie, iż podatkiem u źródła mogą zostać objęte m.in. przychody z tytułu należności za wynajem statku wraz z załogą w przypadku, gdy należności te powstały na terytorium Polski (zdefiniowanym w art. 4 ustawy o CIT). Tak więc, zdaniem Organu przychód z wynajmu statku wraz z załogą mieści się w pojęciu przychodu z należności za użytkowanie lub prawo do użytkowania środka transportu, wymienionego wprost w art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, a nie jak uważa Wnioskodawca z należności wymienionych w art. 21 ust. 1 pkt 3 ustawy o CIT.

Przez wzgląd na powyższe, w opinii Organu, nie można zgodzić się z Wnioskodawcą, że wynagrodzenie z tytułu czarteru statku uzyskiwane przez Armatora jako podmiot holenderski należy kwalifikować na podstawie art. 8 konwencji polsko-holenderskiej jako ?zyski przedsiębiorstwa z tytułu transportu międzynarodowego statku morskiego?.

Ponadto, do sprawy zastosowanie znajdzie Konwencja między Polską a Królestwem Niderlandów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu (art. 12) i w związku z tym Wnioskodawca będzie zobowiązany do pobrania i odprowadzenia zryczałtowanego podatku dochodowego w wysokości 5% z tytułu należności za wynajem statku, pod warunkiem posiadania certyfikatu rezydencji podmiotu zagranicznego.

Reasumując, w ocenie Organu podatkowego, skoro czarter statku mieści się w kategorii ?użytkowanie lub prawo do użytkowania urządzenia przemysłowego? w rozumieniu zarówno art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, jak i art. 12 ust. 4 konwencji polsko-holenderskiej, to Wnioskodawca co do zasady jest zobowiązany pobierać jako płatnik, na podstawie art. 26 w związku z art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, podatek dochodowy od wypłacanych na rzecz Armatora należności z tytułu najmu statku wraz z załogą i w związku z powyższym, na Spółce będą ciążyły obowiązki płatnika określone w przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

W zakresie informacji IFT-2R to ma ona charakter zbiorczy, co oznacza, że wystawiana jest za cały rok podatkowy (po jego zakończeniu) i obejmuje wszystkie należności z tytułów wskazanych w art. 21 ust. 1 i art. 22 ust. 1 ustawy o CIT, wypłaconych podatnikowi w ciągu całego ww. okresu. Z uwagi na okoliczność, iż kompleksowe wynagrodzenie za usługę czarteru statku obejmuje koszty związane z zakwaterowaniem i wyżywieniem pasażerów, jak również koszty paliwa wykorzystanego w trakcie świadczenia usługi, Wnioskodawca powinien ująć w IFT-2R, nie tylko kwotę wynagrodzenia stanowiącego usługę czarteru statku, ale również kwoty wynagrodzenia z tytułu ww. dodatkowych kosztów związanych z usługą główną. W konsekwencji, Wnioskodawca zobowiązany będzie do ujęcia wszystkich kosztów poniesionych na rzecz Armatora z tytułu wykonania usługi czarteru statku.

 

Autor: Marta Kiryczuk ? Konsultant podatkowy

 


Potrzebujesz wsparcia w przygotowaniu dokumentacji cen transferowych? Skontaktuj się z nami ?
X