Safe Harbour CbCR w GloBE – na czym polega uproszczenie?

Jednym z najczęściej pojawiających się pytań przy wdrożeniu GloBE jest pytanie o safe harbour. W uproszczeniu chodzi o mechanizmy, które w określonych sytuacjach mogą ograniczyć konieczność pełnej kalkulacji podatku wyrównawczego dla danej jurysdykcji. Najważniejszym z uproszczeń w pierwszych latach jest przejściowy safe harbour CbCR oparty na danych z raportowania według krajów (CbC). Pozwala on – po spełnieniu jednego z trzech testów:

• test de minimis,
• test uproszczonej efektywnej stawki podatkowej,
• test braku nadwyżki zysku / rutynowego zysku, czyli odniesienie do substratu majątkowo-osobowego

  –  odstąpić od kalkulacji podatku wyrównawczego.

Safe harbour nie jest automatycznym zwolnieniem z myślenia o GloBE. To raczej warunkowe uproszczenie, które wymaga spełnienia określonych przesłanek oraz posiadania danych, które pozwolą te przesłanki wykazać. Jeżeli dane CbCR są niekompletne, niespójne z pakietem konsolidacyjnym albo przygotowywane wyłącznie na potrzeby formalnego raportowania, safe harbour może dawać fałszywe poczucie bezpieczeństwa.

Jakość danych CbCR – pierwszy obszar ryzyka

Warunkiem skorzystania z uproszczenia jest oparcie go na tzw. kwalifikowanym raporcie CbC, sporządzonym na podstawie kwalifikowanych sprawozdań finansowych. Dane przygotowane niedbale lub niespójne ze sprawozdawczością mogą pozbawić grupę prawa do safe harbour – i to często dopiero na etapie kontroli.

W praktyce pierwszy problem dotyczy jakości danych CbCR. Raportowanie według krajów było przez lata traktowane przez część grup jako obowiązek sprawozdawczy, który nie zawsze miał bezpośrednie przełożenie na kalkulacje podatkowe. GloBE zmienia tę perspektywę. Dane wykorzystywane w ramach CbCR mogą stać się punktem wyjścia do oceny, czy dana jurysdykcja spełnia warunki uproszczenia. Jeżeli w raporcie występują błędy klasyfikacyjne, niewłaściwe przypisanie przychodów, nieprawidłowe ujęcie zysku lub podatku, problem może wrócić w znacznie bardziej dotkliwy sposób.

Spójność danych finansowych i podatkowych ma kluczowe znaczenie

Drugi problem dotyczy spójności danych z rachunkowością. GloBE opiera się na danych finansowych, ale nie zawsze w prosty sposób odpowiada klasycznym danym CIT. Z tego powodu działy podatkowe, finansowe i konsolidacyjne muszą mówić tym samym językiem. Jeżeli raport CbCR przygotowuje jedna osoba, pakiet konsolidacyjny druga, a rozliczenia podatkowe trzecia, ryzyko niespójności jest bardzo wysokie. Safe harbour nie eliminuje tego ryzyka – przeciwnie, wymaga jego wcześniejszej kontroli.

Z perspektywy polskich spółek zależnych szczególnie ważne jest ustalenie, kto w grupie dokonuje oceny safe harbour i jakie dane są wymagane od lokalnych jednostek. Polska spółka powinna wiedzieć, czy musi potwierdzić dane finansowe, podatki zapłacone, podatki naliczone, korekty konsolidacyjne, ulgi podatkowe, wynik bilansowy, podatek odroczony albo szczególne pozycje jednorazowe.

Matryca danych – praktyczne rozwiązanie dla zarządu i finansów

Dobrą praktyką jest przygotowanie krótkiej matrycy danych: jakie dane są potrzebne, z jakiego systemu pochodzą, kto je właścicielsko potwierdza, jak są uzgadniane z księgami i kiedy powinny być dostępne. Taka matryca może być równie ważna jak sama kalkulacja. W razie pytań audytora, centrali albo organu podatkowego pokazuje, że spółka nie traktowała safe harbour jako hasła, ale jako kontrolowany proces.

Safe harbour może być bardzo użytecznym rozwiązaniem, ale tylko wtedy, gdy jest stosowany świadomie. Nie powinien być utożsamiany z brakiem obowiązków. To uproszczenie, które wymaga dowodów.

Wniosek: Safe Harbour to uproszczenie, które trzeba umieć obronić

Safe harbour może ograniczyć zakres kalkulacji, ale nie zastępuje analizy danych. Najważniejsze pytanie nie brzmi: „czy możemy skorzystać z uproszczenia?”, lecz: „czy potrafimy to udokumentować na podstawie wiarygodnych danych?”.

Praca zbiorowa ekspertów ICT.