Korekty cen transferowych wiążą się z wątpliwościami podatników na gruncie VAT. Kluczowe pytanie sprowadza się do tego, czy dana korekta pozostaje poza zakresem VAT jako wyrównanie rentowności, czy też wpływa na podstawę opodatkowania z tytułu konkretnych dostaw towarów lub usług.
Interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 12 czerwca 2026 r., sygn. 0112-KDIL1-3.4012.242.2026.1.KM, potwierdza istotne stanowisko dla grup kapitałowych: jeżeli korekta cen transferowych odnosi się do konkretnych dostaw towarów i prowadzi do zmiany ich ceny, powinna być traktowana jako zdarzenie podlegające VAT i dokumentowana fakturą korygującą.
Interpretacja dotyczy modelu rozliczeń między podmiotami powiązanymi, w którym wynagrodzenie dostawcy było kalkulowane z wykorzystaniem metody podziału zysku. Organ uznał stanowisko podatników za prawidłowe.
Czego dotyczy sprawa?
Sprawa dotyczyła dwóch polskich podmiotów powiązanych, zarejestrowanych jako czynni podatnicy VAT. Jeden z nich pełnił funkcję dostawcy towarów, drugi zajmował się ich dalszą dystrybucją do klientów.
Model współpracy zakładał, że dostawca sprzedaje towary do spółki dystrybucyjnej początkowo bez narzutu zysku, tj. po cenie odpowiadającej cenie nabycia tych towarów. Dopiero po zakończeniu danego okresu rozliczeniowego strony ustalały rzeczywisty wynik na sprzedaży towarów do klientów końcowych i dokonywały podziału zysku zgodnie z przyjętą metodologią cen transferowych.
W praktyce oznaczało to, że ostateczna, rynkowa cena sprzedaży towarów między podmiotami powiązanymi mogła zostać określona dopiero po zakończeniu miesiąca, a w określonych przypadkach także po zakończeniu roku podatkowego. Wynikało to z konieczności uwzględnienia danych, które nie były znane na moment wystawienia faktur pierwotnych, takich jak rzeczywista sprzedaż, zwroty, straty magazynowe, rabaty czy inne elementy wpływające na wynik.
Kluczowe pytania podatników
Podatnicy wystąpili o potwierdzenie trzech kwestii:
- Czy rozliczenia oparte na metodzie podziału zysku, dokonywane po zakończeniu miesiąca lub po zakończeniu roku, należy traktować jako korektę pierwotnie zafakturowanych cen towarów, a więc jako zdarzenie podlegające VAT?
- Czy roczne korekty „in plus”, zwiększające podstawę opodatkowania, należy rozliczać na bieżąco, czyli w okresie, w którym dokonano kalkulacji i możliwe było ustalenie prawidłowej kwoty korekty?
- Czy nabywca ma prawo do odliczenia VAT naliczonego z faktur korygujących „in plus” na zasadach ogólnych?
Dyrektor KIS potwierdził prawidłowość stanowiska podatników we wszystkich tych obszarach.
Korekta TP może podlegać VAT, jeśli wpływa na cenę konkretnych towarów
Najważniejszy wniosek z interpretacji dotyczy rozróżnienia dwóch typów korekt cen transferowych.
Nie każda korekta TP automatycznie podlega VAT. Jeżeli korekta służy wyłącznie dostosowaniu ogólnego poziomu rentowności podmiotu do poziomu rynkowego i nie można jej przypisać do konkretnych dostaw towarów lub usług, co do zasady może pozostawać poza zakresem VAT.
Inaczej jest jednak wtedy, gdy korekta wpływa na cenę konkretnych towarów lub usług. W analizowanej sprawie organ uznał, że korekty cenowe miały bezpośredni wpływ na cenę konkretnych towarów sprzedawanych przez dostawcę do spółki. Tym samym wpływały również na podstawę opodatkowania VAT.
W konsekwencji Dyrektor KIS potwierdził, że takie korekty należy kwalifikować jako korektę pierwotnie zafakturowanych cen towarów. Powinny być one dokumentowane fakturami korygującymi wystawianymi przez dostawcę na rzecz nabywcy.
Metoda podziału zysku jako sposób ustalenia ceny
Warto podkreślić, że sama metoda podziału zysku nie przesądza jeszcze o skutkach VAT. Istotne jest to, jak dana metoda funkcjonuje w konkretnym modelu rozliczeń.
W analizowanej interpretacji metoda podziału zysku służyła ustaleniu docelowej ceny towarów sprzedawanych między podmiotami powiązanymi. Nie była więc wyłącznie mechanizmem wyrównania rentowności całego podmiotu. Była sposobem kalkulacji wynagrodzenia należnego dostawcy z tytułu konkretnych dostaw towarów.
To właśnie ten element miał kluczowe znaczenie. Skoro korekta prowadziła do zwiększenia albo zmniejszenia ceny towarów objętych wcześniejszymi dostawami, to wpływała na podstawę opodatkowania VAT.
Faktura korygująca jako właściwy dokument
Organ potwierdził, że w takim modelu rozliczeń właściwym dokumentem jest faktura korygująca. Dotyczy to zarówno korekt miesięcznych, jak i rocznych, jeżeli roczna korekta wynika z dodatkowych okoliczności ustalonych dopiero po zakończeniu roku.
W zależności od wyniku kalkulacji może dojść do:
- korekty „in plus”, jeżeli cena towarów powinna zostać zwiększona,
- korekty „in minus”, jeżeli cena towarów powinna zostać obniżona.
Z perspektywy VAT istotne jest więc odpowiednie powiązanie korekty z pierwotnymi dostawami oraz wykazanie, że korekta wpływa na cenę tych dostaw.
Kiedy rozliczyć korektę „in plus”?
Drugim istotnym zagadnieniem było ustalenie momentu rozliczenia korekty zwiększającej podstawę opodatkowania.
Dyrektor KIS potwierdził, że jeżeli przyczyna korekty ma charakter wtórny, a więc nie istniała w momencie wystawienia faktury pierwotnej, korektę „in plus” należy rozliczyć na bieżąco. Oznacza to ujęcie korekty w okresie, w którym zaistniała przyczyna zwiększenia podstawy opodatkowania.
W analizowanej sprawie przyczyną korekty była następcza kalkulacja rozliczeń, możliwa dopiero po zakończeniu okresu rozliczeniowego lub roku. Organ uznał, że nie mamy tu do czynienia z błędem istniejącym już w momencie wystawienia faktury pierwotnej. W chwili wystawienia faktury pierwotnej strony nie znały jeszcze wszystkich danych potrzebnych do ustalenia ostatecznej ceny.
W konsekwencji roczna korekta „in plus” powinna być rozliczona na bieżąco, czyli w okresie, w którym dokonano weryfikacji i kalkulacji rozliczeń oraz realnie możliwe było ustalenie prawidłowej kwoty korekty.
Korekta bieżąca czy wsteczna – praktyczne znaczenie
Interpretacja dobrze pokazuje różnicę między korektą bieżącą a korektą wsteczną.
Korekta wsteczna będzie zasadna wtedy, gdy faktura pierwotna była błędna już w momencie jej wystawienia, np. wskazano niewłaściwą cenę, ilość, stawkę VAT albo popełniono błąd rachunkowy.
Korekta bieżąca dotyczy natomiast sytuacji, w której faktura pierwotna była prawidłowa na moment jej wystawienia, ale później pojawiły się okoliczności wpływające na cenę. W takim przypadku korekta nie naprawia błędu, lecz dokumentuje zdarzenie następcze.
W modelach cen transferowych ma to ogromne znaczenie. Jeżeli strony od początku przewidują mechanizm okresowej weryfikacji cen, ale ostateczny wynik zależy od danych znanych dopiero później, istnieją argumenty za bieżącym rozliczeniem korekty „in plus”.
Prawo do odliczenia VAT z faktury korygującej „in plus”
Trzecia kwestia dotyczyła prawa nabywcy do odliczenia VAT naliczonego z faktur korygujących „in plus”.
Dyrektor KIS potwierdził, że nabywca ma prawo do odliczenia VAT na zasadach ogólnych, jeżeli towary są wykorzystywane do czynności opodatkowanych i nie występują przesłanki negatywne z art. 88 ustawy o VAT.
W analizowanej sprawie spółka nabywała towary w celu ich dalszej sprzedaży opodatkowanej VAT. Organ uznał więc, że faktury korygujące „in plus” wystawione przez dostawcę po zakończeniu miesiąca lub roku uprawniają spółkę do odliczenia podatku naliczonego.
Prawo do odliczenia powstaje w momencie otrzymania faktury korygującej „in plus”, przy założeniu spełnienia pozostałych warunków przewidzianych w ustawie o VAT.
Co interpretacja oznacza dla grup kapitałowych?
Interpretacja potwierdza, że skutki VAT zależą nie od samej nazwy rozliczenia, ale od jego rzeczywistego charakteru.
Jeżeli korekta TP:
- odnosi się do konkretnych dostaw towarów lub usług,
- wpływa na ich cenę,
- ma przełożenie na kwotę należną z tytułu wcześniejszych transakcji,
- może zostać przypisana do określonych okresów rozliczeniowych lub faktur,
to należy liczyć się z koniecznością rozliczenia jej w VAT i udokumentowania fakturą korygującą.
Jeżeli natomiast korekta służy wyłącznie dostosowaniu ogólnego poziomu rentowności i nie wpływa na wynagrodzenie z tytułu konkretnych dostaw lub usług, jej kwalifikacja VAT może być odmienna.
Na co zwrócić uwagę?
Podatnicy stosujący korekty cen transferowych powinni w szczególności przeanalizować:
- Czy korekta dotyczy konkretnych transakcji?
Kluczowe jest ustalenie, czy korekta może być przypisana do konkretnych dostaw towarów lub usług. Jeżeli tak, może wpływać na podstawę opodatkowania VAT.
- Czy korekta zmienia cenę?
Jeżeli korekta prowadzi do podwyższenia lub obniżenia ceny pierwotnie zafakturowanych towarów lub usług, zasadniczo powinna zostać udokumentowana fakturą korygującą.
- Czy faktura pierwotna była błędna?
Jeżeli przyczyna korekty istniała już na moment wystawienia faktury pierwotnej, korekta może wymagać ujęcia wstecznego. Jeżeli przyczyna powstała później, możliwe jest rozliczenie bieżące.
- Czy mechanizm korekty jest opisany w polityce lub instrukcji rozliczeń?
Z perspektywy dowodowej istotne jest, aby zasady kalkulacji, okresy weryfikacji, zakres danych i sposób dokumentowania korekt były jasno opisane w dokumentacji wewnętrznej.
- Czy dokumentacja TP jest spójna z rozliczeniami VAT?
Korekty cen transferowych nie powinny być analizowane wyłącznie przez pryzmat CIT. Konieczna jest również ocena ich skutków w VAT, a także spójność z fakturowaniem, ewidencją księgową, JPK_VAT oraz dokumentacją cen transferowych.
Wnioski
Interpretacja Dyrektora KIS z 12 czerwca 2026 r. potwierdza, że korekty cen transferowych mogą wywoływać skutki na gruncie VAT, jeżeli wpływają na cenę konkretnych dostaw towarów.
W analizowanej sprawie organ uznał, że korekty dokonywane w ramach metody podziału zysku należy traktować jako korekty pierwotnie zafakturowanych cen towarów. Powinny być one dokumentowane fakturami korygującymi. Korekty „in plus” wynikające z późniejszej kalkulacji, możliwej dopiero po zakończeniu okresu rozliczeniowego lub roku, należy rozliczać na bieżąco. Nabywca ma natomiast prawo do odliczenia VAT naliczonego z faktur korygujących „in plus” na zasadach ogólnych.
Oznacza to konieczność każdorazowej analizy charakteru korekty TP. Decydujące znaczenie ma nie sama etykieta „korekta cen transferowych”, ale to, czy korekta odnosi się do konkretnych transakcji i czy zmienia wynagrodzenie należne z tytułu dostawy towarów lub świadczenia usług.
Praca zbiorowa ekspertów ICT
